با از دست دادن کیارستمی این تصمیم جدی‌تر شد

اختصاصی فیلسین/ صمدیان دوست، همکار و رفیق دیرینه‌ی عباس کیارستمی است. بیشتر او را با جشن تصویر سال و جشنواره فیلم تصویر می‌شناسیم. این‌روزها فیلم «۷۶ دقیقه و ۱۵ ثانیه با عباس کیارستمی» را روی پرده دارد.

با سیف‌الله صمدیان، عکاس، فیلمساز و فیلمبردار به گفت‌وگو نشستیم.

آقای صمدیان، بزرگداشت آقای کیارستمی در جشنواره جهانی چطور برگزار شد؟ راضی بودید؟

قبل از شروع جشنواره امسال بیش از ۲۰۰ بزرگداشت بین‌المللی در کشورهای مختلف برای آقای کیارستمی گرفته شده بود، خیلی‌ها فکر می‌کردند که ما عباس را از یاد برده‌ایم و در زادگاه خودش هیچ بزرگداشتی برای او برگزار نمی‌شود. البته قبل از این‌که جناب کیارستمی بیمار شوند آقای میرکریمی تصمیم گرفته بودند که پوستر جشنواره جهانی را بر اساس فیلم «خانه دوست کجاست» طراحی کنند و با از دست دادن ایشان این تصمیم جدی‌تر شد.

این را هم باید بگویم که در برابر جایگاه انسانی، هنری و بین‌المللی او این بزرگداشت‌ها ارزش بازگویی ندارد حتی اگر برگزاری این بزرگداشت ۱۰۰ برابر بهتر از این بود در مقابل نبود ایشان هیچ است.

برنامه‌ای برای ادامه‌ی این بزرگداشت‌ها برای ایشان دارید؟

من چیزی که در آخرین لحظه‌های سومین روز مراسم بزرگداشت گفتم را تکرار می‌کنم که این بزرگداشت خیلی برای ما تازگی داشت و غرورانگیز بود.

به عنوان یک ایرانی‌ شاهد بودیم که از همه‌ی بهترین‌های شاخه‌های مختلف سینمای جهان که در کمتر جشنواره‌هایی حضور پیدا می‌کنند مانند، ویکتور اریسه از اسپانیا که با کیارستمی همخونی حسی داشت، فردریک تور فردریکسون فیلمساز ایسلندی، منتقد معروف آمریکایی به نام گادفری چشایر که حضوری درباره آقای کیارستمی صحبت کردند، یا شخصیت‌های برجسته سینمایی مانند ژیل ژاکوب، رییس سابق جشنواره کن، ژولیت بینوش، مارتین اسکورسیزی، احمد کیارستمی که فیلم‌های ضبط شده با زیرنویس از آن‌ها را پخش کردیم، همه احساسات خود را نسبت به عباس ابراز کردند و این باعث افتخار برای ما و جامعه‌ی هنری‌مان است.

دو جلسه دیگر هم که برای بررسی سینمای خارج از کشور آقای کیارستمی مثل ژاپن یا ایتالیا بود که مهمان‌های مختلف داشتیم و در روز سوم هم که آموزش آقای کیارستمی برای سینما در داخل و خارج از کشور بود که نماینده همه کشورهای اسپانیولی زبان، اینجا بودند با فیلم‌هایی که منتخب آن کلاس‌ها بود و فیلم‌های منتخب کلاس‌هایی که در ایران داشتند. همه به خوبی و با نظم خاصی اجرا شد. این برنامه طبعا باید ادامه پیدا کند. اما کاش... کاش که خودشان بودند.

آقای صمدیان، دوست دارید با کدام بازیگر بین‌الملی کار کنید؟

امثال ما که مستند درباره سینما می‌سازیم احتیاج نداریم که بخواهیم کسی مقابل دوربینمان بیاید یا برعکس. خود زمانه و لوکیشن ایجاب می‌کند همه در کنار هم قرار بگیریم.

معمولا فیلم‌هایی را که ساخته‌ام با بازیگران خوب دنیا مثل ژولیت بینوش یا ژین ژاکب یا کارگردان‌های مختلف همکاری داشته‌ام ولی شیرین‌ترینش تجربه کار کردن با ژولیت بینوش بود که جلوی دوربین من ظاهر شد. بدون ناز و اداهای رایج داخلی و حتی خارجی.

حتی آقای مسعود کیمیایی در مقابل دوربین من آمد بی آنکه ما قراردادی ببندیم.

وقتی می‌بینند شما یک فیلم مستند دلی درباره فرهنگ می‌سازید با شما به راحتی همکاری می‌کنند بی‌آنکه صحبت از پول به میان بیاید.