جشنواره‌ای که مشابه ندارد

در ابتدای این نشست عسگرپور طی سخنانی گفت: همواره وقتی جشنواره فیلم فجر را مورد ارزیابی قرار داده‌اند نتیجه کلی را به مثابه ارزیابی از کل سینما تلقی کرده‌اند که گویا با این بررسی به کلیت سینمای ایران پرداخته شده است به همین دلیل گاهی اوقات هجوم اظهارنظرها روندی را پیدا می‌کند که تبعاتش بعضاً متوجه مدیران سینمایی بوده. در واقع باید بگویم این جشنواره بسیار منحصر به فرد است چرا که شاهد رخدادی فرهنگی هنری هستیم که در هیچ کجای دنیا نمی‌تواند مشابهی برایش پیدا کرد.

سبک برگزاری جشنواره و نحوه داوری‌ها توسط افراد که با تعداد 7 یا نهایتاً‌ 9 نفره انجام می‌شود به گونه‌ای است که در هیچ کجای دنیا مشابهی ندارد. اگر در این جشنواره قرار بود تنها در رشته‌های محدودی جوایزی اهدا شود، می‌توانستیم پذیرای این ترکیب باشیم اما زمانی که جوایز به 12 الی 14 بخش باید اهدا شود، داوری کردن آنها نیاز به اظهارنظرهای تخصصی دار مثلاً در حوزه موسیقی باید افراد متخصص اظهارنظر کنند. سوء تفاهم‌هایی را که از نتایج شاهد هستیم حاصل این ساختار است که سال‌های سال به آن عمل می‌کند..

عسگرپوردر ادامه گفت: جشنواره فیلم فجر تبدیل به محلی برای قضاوت کلی سینمای ایران شده است. در سال‌های ابتدایی میزان تولیدات سینما و نسبت حضورشان در بخش مسابقه جشنواره فجر نسبت عجیب و غریبی نبود. این در حالی است که امروز با یک عدد دیگری مواجه شدیم و دیگر نمی‌توانیم بگویم که جشنواره فیلم فجر کلیت سینمای ایران است.