نقدها

  • ( 2 امتیاز مشارکت ) - 1396/06/16

    یک اجرای متفاوت از اسطوره های ایران زمین توسط اسطوره های ایران زمین.: بی شک هر کس که به این کنسرت / نمایش رفته باشد به ایرانی بودن خود می بالد. این نمایش با صدای بینظیر همایون شجریان و نوازندگی سهراب پورناظری با آهنگ "آغاز" شروع، و با آهنگ "ایران" و بازی کلیه عوامل به پایان میرسد. ولی برخی موارد باعث شده که این پروژه آن احساسی را که به بیننده باید انتقال دهد کمی گنگ بنماید. بازی کلیه بازیگران بسیار عالی بود ولی نکاتی در بازی بهرام رادان دیده می شد که از یک سوپراستار بعید بود. پروجکشن مپینگ تکنولوژی جدیدی در ایران است اما تصاویری که بر روی عمارت رویت میشد من را یاد بازی های کامپیوتری دهه 60 می انداخت. از سامسونگ که پیشرو صنعت تکنولوژی هست بعید بود! داستان نمایشنامه یک داستانه عاشقانه از زال و رودابه بود ولی از نظر من نمایش کوتاه و گنگ بود. آنقدر گنگ که هنوز نقش صابر ابر در نمایشنامه مشخص نیست، برخی می گویند او در نقش ضحاک بازی میکند و برخی دیگر در نقش منجم مهراب کابلی و عده ای دیگر می گویند او راوی بود! در کل پروژه بسیار جذاب و خوبی بود، ولی بنده شخصا انتظار بیشتری داشتم.

  • ( 2 امتیاز مشارکت ) - 1396/05/21

    دو بار دیدم!: دو بار دیدم! بار اول در سینما، خیلی سعی کردم که بغض نکنم و همه بدنم منقبض شده بود. شاید برخی به این فیلم بگویند گداگرافی یا ژانر اصغر فرهادی! در هر صورت فرقی نمیکند، این فیلم بیانگر اتفاقات خیلی عادی زندگی روز مره جامعه ما هست که به صورتی دوست داشتنی به تصویر کشیده شده بود. بازیگران به خوبی در نقش خود فرورفته بودند و روند داستان با فرمی جذاب به تصویر کشیده شده. البته پیشنهاد نمیکنم بار دوم ببینید.

  • ( 2 امتیاز مشارکت ) - 1396/05/21

    اگر وقت کردید ببینید!: اگر وقت داشتید و هیچ کار دیگری نداشتید که انجام بدید، دیدن این فیلم را حتما پیشنهاد میکنم. داستان اصلی فیلم که بر اساس یک عشق یک طرفه هست آنچنان چنگی به دل نمیزد ولی دیدن یک فیلم کمدی و شنیدن چند تیکه بامزه بزرگسال هر چند وقت یکبار آدم را ریلکس میکند. در طول داستان دو اپیزود اتفاق می افتد که توقع داشتم اپیزود اول کوتاه تر باشد و خیلی راحت می شد داستان را با سه اپیزود تمام کرد. همه بازیگران در نقش خود میدرخشیدند و صحنه های کلاسیک فیلم کمدی ایرانی ( با برخی بروزرسانی های جدید ) در رده خود، چشم نواز بود.

  • ( 2 امتیاز مشارکت ) - 1396/04/18

    دوست دارم دوباره ببینم: بعد از مدتها به سینما رفتم و یک فیلم خوب دیدم. سکانس پلان بودن این فیلم بسیار کار را از نظر تکنیکی و داستان سرایی جذاب کرده، البته متاسفانه متوجه بخشی از روابط فلسفی فیلم نشدم و منبعی برای کشف آن هم وجود ندارد. ولی بازی بازیگران، نحوه فیلمبرداری، ادیت و داستان فیلم که متوجه شدم از روی یک اتفاق واقعی هست بسیار هیجان انگیز و جذاب بود. پیشنهاد میکنم بیشتر از یک بار دیده شود.

  • ( 2 امتیاز مشارکت ) - 1396/04/18

    فیلم بد!: بعد از دیدن این فیلم در سینما فرهنگ، با دو دسته از اشخاص آشنا شدم. برخی فیلم را خیلی دوست داشتند و برخی دیگر متنفر بودند یعنی وسط وجود نداشت. البته اینکه ما در جامعه ای که مشکلات خاص خودش را دارد، زندگی می کنیم و حل مشکلات و فرهنگ سازی با مدیای سینما و تلویزیون کار مثبتی هست، هیچ شکی در آن نیست. اما استفاده درست از ابزارها برای بیان این مشکلات کار زیاد سختی نیست. مثلا ادیت فیلم و صداگذاری بسیار بد بود! ادیت فیلم در هر دانشگاه هنر و در هر سی دی آموزشی بسیار ساده بیان می شود ولی ایجاد خلاقیت (یا اصلا ما خلاقیت نمی خواییم، با اصول کلاسیک هم اوکی ایم)کار سختی است. نحوه روایت داستان بسیار عجیب بود، گاهی از دید یک دکتر، گاهی از دید یک روان شناس و گاهی از دید خود شخصیت ها که در این میان شما گیج میشدید که آیا این یک فیلم هست یا یک مستند. اگر مستند هست اون همه سینما فوتوگرافی چی میگه تو فیلم، اگه فیلم هست چرا ادیتور فیلم اینقدر فلش تو تصویر میزنه که شما با چشم درد و سردرد برید خونه؟ در نهایت نتیجه ای که من از این فیلم گرفتم این بود که کارگردان و دیگر عوامل فیلم دور هم یک سری فیلم خوب اروپایی دیدن بعد هیجان زده شدند و تصمیم گرفتند که یک اثر بی هویت به خورد مردم بدهند و تصویری از یک جنایت را که مردم بعد از گذشت 2 سال توانستند فراموش کنند را دوباره برایشان بازسازی کنند(یعنی من از سینما اومدم بیرون همش میترسیدم نکنه یکی روم اسید بریزه).